Efekt Elizy to skłonność do przypisywania programom komputerowym lub systemom sztucznej inteligencji zdolności rozumienia, empatii i świadomości większych, niż rzeczywiście posiadają (o ile w ogóle). Termin pochodzi od programu ELIZA, stworzonego w 1966 roku w laboratorium MIT w Stanach Zjednoczonych przez Josepha Weizenbauma, który prowadził pozornie inteligentny dialog, opierając się jedynie na prostym dopasowywaniu wzorców wypowiedzi. Nazwa programu nawiązuje do Elizy Doolittle, bohaterki „Pygmaliona” George’a Bernarda Shawa, która dzięki zmianie sposobu mówienia sprawiała wrażenie osoby z wyższych sfer, choć nie zmieniła swojej tożsamości.

Patrz: test Turinga.