Test Turinga to metoda oceny zdolności maszyny do prowadzenia rozmowy w sposób nierozróżnialny od człowieka. Test został zaproponowany w 1950 roku przez brytyjskiego matematyka Alana Turinga (1912–1954) w artykule „Computing Machinery and Intelligence”. Zgodnie z jego założeniem, jeżeli rozmówca nie potrafi odróżnić odpowiedzi udzielanych przez człowieka od odpowiedzi generowanych przez komputer, można uznać, że maszyna wykazuje inteligencję w sensie praktycznym.

Do dziś trwa dyskusja, czy współczesne systemy sztucznej inteligencji rzeczywiście zdały test Turinga, czy jedynie potrafią przekonująco naśladować ludzką rozmowę.

Patrz: efekt Elizy.