Badania historyczno-porównawcze to analiza jakiegoś zagadnienia, w trakcie której wykorzystuje się dokumenty, archiwa i materiały pochodzące z różnych miejsc oraz okresów historycznych. Omawiana metoda została spopularyzowana przez niemieckiego socjologa Maxa Webera (1864-1920), który wielokrotnie prowadził studia historyczno-porównawcze rozwoju religii świata, gospodarek, ekonomii, prawa itp.
Do najbardziej znanych prac Maxa Webera, zawierających liczne przykłady zastosowanej metody, należą m.in. „Etyka protestancka a duch kapitalizmu” (wyd. 1905) oraz „Etyka gospodarcza religii światowych” (wyd. 1915-1919).